Vergoeding van diagnose en behandeling van dyslexie

Vanaf 1 januari 2009 worden diagnostiek en behandeling van ernstige dyslexie opgenomen in het basispakket van de zorgverzekering. De vergoedingsregeling wordt stapsgewijs ingevoerd t/m 2013. In 2009 gelden de volgende voorwaarden voor vergoeding van diagnose en behandeling:
•    de school heeft een vermoeden van ernstige dyslexie bij het kind
•    het kind heeft naast dyslexie geen andere (leer)stoornissen (enkelvoudige dyslexie)
•    de zorg op school is bij het kind op 7- of 8-jarige leeftijd aangevangen 
(vanaf groep 4)

Stapsgewijze invoering¹
Vanaf 2010 wordt de leeftijdsgrens jaarlijks met één jaar opgetrokken. In 2013 wordt de zorg dan vergoed voor alle leerlingen in het primair onderwijs waarbij ernstige dyslexie wordt vermoed. Voor deze stapsgewijze invoering is gekozen om de meerkosten van een verbreding van de doelgroep beperkt te houden.

Ernstige dyslexie
De school moet onderbouwen of er een vermoeden is van ernstige dyslexie bij een kind. Dit is het geval als alle extra begeleiding op school niet tot het gewenste resultaat hebben geleid (didactische resistentie). De school legt dit vast in het leerlingdossier, op grond waarvan ouders hun kind kunnen aanmelden voor diagnostiek en behandeling bij een gekwalificeerde dyslexiedeskundige.
De dyslexiedeskundige stelt op basis van diagnostisch onderzoek vast of er inderdaad sprake is van ernstige dyslexie en beoordeelt of er een indicatie is voor behandeling. Bij bevestiging krijgt het kind een dyslexieverklaring en start de behandeling buiten school.

Ondersteuning op school
Als ondersteuning in schoolverband plaatsvindt, betaalt de school dit uit het onderwijsbudget. Bijvoorbeeld bij begeleiding en coaching door een remedial teacher (RT-er), die aan de school is verbonden. Niet elke school heeft echter budget om een RT-er aan te stellen. Ouders wijken dan soms uit naar een particuliere RT-er en betalen de kosten dan zelf.

Externe ondersteuning
Behandeling van ernstige dyslexie buiten school valt onder de gezondheidszorg. Kinderen (en volwassenen) kunnen hiervoor terecht bij dyslexie-instituten, leesklinieken, taalinstituten en zelfstandige praktijken van GZ-psychologen. Het is van belang dat behandelaar en school intensief contact houden over de afstemming van de aanpak in en buiten school. Belangrijk is dat ouders in de gaten houden of die afstemming goed verloopt. De kosten van externe ondersteuning worden vanaf 2009 vergoed volgens bovengenoemde voorwaarden. Vergoeding vindt plaats op basis van het Protocol Behandeling van Dyslexie.

Belastingaftrek
Indien uw kind niet voor vergoeding van diagnose en behandeling in aanmerking komt, kunt u proberen de kosten van dyslexie als bijzondere uitgaven af te trekken van de belasting. Kijk hiervoor bij Belastingaftrek van kosten dyslexie. Kunt u de kosten van de diagnose en behandeling met uw inkomen niet dragen, dan kunt u bij de gemeente een beroep doen op de bijzondere bijstand.

Lees meer >>
Op www.masterplandyslexie.nl vindt u meer informatie over de vergoedingsregeling en veelgestelde vragen.

¹ Toelichting op dyslexiebeleid, Kamerstuk, 2 juli 2008 (kenmerk Z-VU-2862044) http://www.steunpuntdyslexie.nl/

www.balansdigitaal.nl

0 Responses to “Vergoeding van diagnose en behandeling van dyslexie”


Comments are currently closed.